n@t-nat

ขอเรียนเชิญทุกท่าน  ร่วมพิธีพระราชทานปริญญาบัตร 
ซึ่งมีกำหนดการดังนี้
วันถ่ายภาพหมู่  18/10 ช่วงเช้า(ณ.สจล.)
วันซ้อมใหญ่  20 /10 เวลา 11.00 น.(การประชุมไบเทค บางนา)
วันรับจริง 22/10 ช่วงบ่าย(การประชุมไบเทค บางนา)

จึงใคร่ขอเรียนเชิญตามเวลาที่เหมาะสมแก่ท่าน

ปล.โปรดแจ้งผู้เข้าร่วมรับพระราชทานถึงวันเวลาที่ท่านสะดวก   เพื่อความสะดวกแก่ผู้เข้าร่วมและตัวท่านเอง

ขอกราบขอบพระคุณ

ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

ตาก็แทบจะเปิดแล้วหล่ะ   แต่ก็อยากจะอัพสักหน่อย

จะเรียกว่าอัพดีเปล่าเนี่ย555  เป็นการบ่นมากกว่าหน่ะ

คือว่าก็ตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้วหล่ะ

ก็ไปรอบิ๊กแบงที่สนามบิน  รอๆๆๆๆๆๆๆ 

ไม่รุ้จะไปทำไมเนี่ย  แต่ตอนนั้นก็คือแบบว่า

ไหนๆก็ไหน  แค่นี้เอง  ไปหน่อยก็ดี  อยากได้บรรยากาศบ้าง

จริงๆแล้วก็ไม่ได้ชอบอะไร  ยังไม่รุ้เลยว่าคนไหนเป็นคนไหน

รุ้แค่บิ๊กแบงเป็นวงฮิป  ของเกาหลี   อืม....

รุ้จักครั้งแรกก็ตอนที่พวกเขามาseed แต่ก็ไม่ได้สนใจไร

แต่พอมางานอันเดอร์การ์วก็ได้ดุวงโคฟ  มันทำให้รุ้สึกดี

เพลงดี  มันดี  ไหนๆก็มาทั้งทีเราก็อยุ่ใกล้ไปหน่อยมันก็ดีเหมือนกันนะ

แล้วเราก็อยุ่นี่มา4ปีแต่ไม่เคยให้ใช้ความใกล้สักครั้งเลย

อืม....แล้วก็ได้แต่รอจริงๆ  เครื่องลง23.55รอจนมันตีหนึ่งนั้นแหละ55

คือรอจนมันไปถึงโรงแรมนั่นแหละ  อืม........ไร้ซื้งความอเริ้ด

แต่ได้เจออั้ม อภิชาติ กับคุณเปรมแทนซะงั้น  ...เหอๆ

วันนี้ก็ยังดิ้นรนกันต่อไป  แทบจะบ้าเหมือน  จะเบียดจะดันอะไรกันขนาดนั้น

แต่มันก็ทำให้รู้ว่า.......ชั้นจะไม่ไปดูคอน  ไม่ตาม  ไม่ทำอะไรทั้งแล้ว

ตอนยื่นอยุ่ในฝูงคนตอนแรกมันสนุกดี  เหมือนเล่นเครื่องเล่นอะไรสักอย่างที่สวนสนุกเลย555

แต่แล้วสมองที่กำลังมึงงงก็แสดงความคิดอัน.....ออกมา

นี่กรุทำไรอยุ่นี่.......นี่มาทรมารตัวเองทำมั้ย 

ใครก็ไม่รุ้....เห็นก็แค่แวปๆ  ไม่รุ้สึกอะไรเลย

เหนื่อยก็เหนื่อยแทบจะเป็นลมแล้ว.........

พอคิดได้ก็นะ.......ออกเลย ไม่ดูมันแล้ว(ดูไปก็ไม่เห็น  ไม่ได้ชอบสักหน่อย)

อืม.....ออกมาก็หมดแรงข้าวต้ม.....นั่งแบบกองๆ  เสื้อเปียก  ไม่รุ้เหงื่อเราเองจริงๆเปล่านั่น

แต่ในความนอย  มันก็เกิดสิ่งที่สวยงามเล็กๆขึ้นมา

มันทำให้เรารุ้สึกดีที่ได้อยุ่แผ่นดินนี้  อืมจะพูดว่างั้นได้เลยนะ

ก็ระหว่างที่ยื่น(เบียด)รอ ก็มีใครก็ไม่รู้ ไม่น่าไว้วางใจ มายื่นดันๆอยุ่ข้างหลัง

ก็ได้คนที่อยู้ข้างๆคอยช่วยดูช่วยกันให้  เขาน่ารักมากเลยหล่ะ

เขาจะเรียกตัวเองว่าพี.....มันทำให้เรารุ้สึกดีมากๆ  55555

แล้วก็ตอนที่เบียดกันเป้นลูกคลื่นกันอยุ่นั้น  คือว่าเรากำลังจะล้มแล้วหล่ะ...

หายใจไม่ออก  เหมือนตัวค่อยๆเอียงไปข้างๆ 

ก็มีมือหนึ่งจับที่ข้อมือเรา และสายตาที่บ่งบอกให้เรายื่นขึ้นมา(พยายามเข้า เราก็เหนื่อยเหมือนกัน)

ขอบคุณมากๆเลย  ถ้าไม่ได้น้องเราคงจะล้มไปแล้ว  แล้วก็ไม่รุ้จะโดนเยียบเปล่านั่น

ขอบคุณจริงๆค่ะ

ขอบคุณที่ทำให้เราไม่รุ้สึกเสียเวลาเปล่า  อย่างน้อยๆวันนี้ก็ทำให้เรารุ้ว่า 

ในเวลาที่เลวร้าย  ถ้าเราลองมองไปรอบๆยังไงก็ยังคงมีสิ่งดีๆแฝงอยู่เสมอ

ขอบคุณนะคะ  ที่ทำให้เรารู้สึกแบบนี้.....ขอบคุณค่ะ

ตอนนี้สมัครงานอย่างหนักเลย.....

อยากได้งานแล้วอ่ะ.....อยากได้งานทำ  แต่ยังไม่อยากทำงาน

เหอๆๆ.....งงป่ะ.....

 ก็อยากรู้ไงว่าต้องทำไงต่อไป.....แต่ขี้เกียจทำงาน

อยากอยุ่เฉยๆ....อยากเล่น...อยากเที่ยว.....อยากทำตัวเหมือนตอนเรียน

รู้สึกว่าเราจะปรับตัวไม่ทัน.....พยายามอยุ่..สู้ๆนะ

ส่วนเพื่อนๆก็ได้งานทำกันแล้วหลายคน 

แต่อันนี้ไม่ได้สรุปว่าทุกคนที่ได้จะทำนะ...เหอๆ

ชีวิต...ชั่ง  อะไรมากมายอย่างนี้

ตอนนี้เราก็รออยุ่ที่หนึ่ง  อยากได้อ่ะ....ไม่อยากไปวิ่งสมัครงานแล้วอ่ะ

ช่วยรับหนุทีนะคะ......หนุเหนื่อยแล้วค่ะ(รุ้สึกไปเองเปล่า?)

 ..................................

ช่วงนี้ห่างกับหนุ่มๆไปนาน  ได้แต่แทะเร็มอยู่ห่างๆ 555

หลังจากนี้ไม่รุ้จะเป็นไงต่อไป.......

ยังรักอยุ่นะ  จุ๊ปๆ  .....อย่างอนนะ

...........................

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาในชีวิตแล้วทำให้เราได้พบเจออะไรมากมายที่เราไม่สามารถได้อีกจากที่ไหน

ขอบคุณช่วงเวลาที่มีให้กัน.....บ้างทีก็ไม่ค่อยอยากจะมีช่วงเวลาร่วมกับเรา  ถึงยังไงก็ขอบคุณนะ

ขอบคุณทุกคำพูดที่ยอกเล่าสิ่งต่างๆให้ฟัง....ถึงแม้เราอาจจะทำให้เสียความรุ้สึกบ้าง  ตามนิสัยน่าเกียจของเรา

ขอบคุณที่อยุ่เป็นเพื่อนกันเสมอ......ถึงแกจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับชั้นก็ตาม.....

รักนะ........